De Simon Bolivar (Guri) is een belangrijk infrastructuurmiddel in het elektriciteitsopwekkingsnet van Venezuela, gelegen op het continent Zuid-Amerika. De faciliteit is aangewezen als station voor de opwekking van hernieuwbare elektriciteit en heeft een geïnstalleerd vermogen van 10.235 MW. De primaire werking ervan is afhankelijk van het benutten van hydro energiebronnen om bulkelektriciteit op te wekken. Het operationele beheer en het eigendom van de faciliteit worden afgehandeld door de CORPOELEC, die toezicht houdt op het dagelijkse onderhoud en de integratie van het elektriciteitsnet. De faciliteit werd in 1978 officieel aangesloten op het commerciële elektriciteitsnet. Sindsdien heeft het een regelmatige productie gehandhaafd en speelt het een gestructureerde rol in de binnenlandse elektriciteitsvoorzieningszekerheid. In termen van binnenlandse productiecapaciteit binnen Venezuela bezet Simon Bolivar (Guri) de #1 positie onder alle operationele hydro energiecentrales. De capaciteit van 10.235 MW vertegenwoordigt een aandeel van 53,73% van de totale geïnstalleerde Venezuela opwekkingscapaciteit van hydro, die momenteel 19.050 MW bedraagt. Opvallend is dat deze faciliteit momenteel de grootste actieve hydro energie-installatie in Venezuela is en als maatstaf dient voor de lokale implementatie van hydro technologie. Voor alle brandstoftypen en technologieën voor elektriciteitsopwekking in het hele land is deze faciliteit goed voor 31,5938% van de totale opwekkingscapaciteit van Venezuela van 32.396 MW. Op basis van historische capaciteitsfactoren die kenmerkend zijn voor hydro elektriciteitscentrales (gemodelleerd op 40% voor analyse), wordt de verwachte jaarlijkse elektriciteitsopwekking van de faciliteit berekend op ongeveer 35.863.440 MWh. Als we statistieken over het binnenlandse verbruik toepassen waarbij een gemiddeld huishouden in Venezuela jaarlijks 3 MWh elektriciteit verbruikt, is dit productieniveau voldoende om te voldoen aan de energiebehoefte van ongeveer 11.954.480 huizen. Als schoon en duurzaam energieproject draagt Simon Bolivar (Guri) bij aan de directe verplaatsing van broeikasgassen, waardoor wordt voorkomen dat aanzienlijke hoeveelheden kooldioxide in de atmosfeer terechtkomen en wordt Venezuela geholpen zijn doelstellingen voor de integratie van hernieuwbare energie te bereiken. De fysieke locatie van het station bevindt zich op de geografische coördinaten 7,7659° breedtegraad en -62,9982° lengtegraad. Analyse van de lokale netwerkinfrastructuur laat een dichtheid zien van andere activa binnen een straal van 50 kilometer. Tot deze nabijgelegen faciliteiten behoort Manuel Piar (Tocoma) Hydroelectric Power Plant Venezuela (hydro, 2.530 MW), Fransisco de Miranda (Caruachi) (hydro, 2.196 MW), die een cluster van gelokaliseerde energievoorzieningen vertegenwoordigt. Deze geografische plaatsing is van cruciaal belang voor het versterken van de regionale distributie-infrastructuur en het minimaliseren van transmissielijnverliezen in deze sector van Venezuela.
10.23 GW
48 jaar oud
Venezuela, South America
Locatie
Zero Direct Emissions
Simon Bolivar (Guri) is a hydro power plant producing approximately 35863 GWh of clean electricity per year with zero direct CO₂ emissions during operation.
Lifecycle emissions: ~24 g CO₂/kWh (manufacturing, transport, decommissioning)
Technische details
- Primair brandstoftype
- Hydro
- Energiebron
- Hernieuwbaar
- Land
Venezuela- Continent
- South America
- Gegevensbron
- Globale Database van Energiecentrales
Dichtbijzijnde energiecentrales
Hydro-energie: Een Duurzame Bron van Elektriciteit
Hydro-energie is een van de oudste en meest gebruikte vormen van hernieuwbare energie ter wereld. Het maakt gebruik van de kracht van stromend water om elektriciteit op te wekken. Dit proces begint meestal met het bouwen van een dam in een rivier, waardoor een waterreservoir ontstaat. Wanneer het water uit het reservoir door de dam stroomt, wordt het geleid naar turbines. De kracht van het bewegende water draait de turbines, die op hun beurt een generator aandrijven om elektriciteit te produceren. Dit systeem is zeer efficiënt en kan aanzienlijke hoeveelheden energie genereren, afhankelijk van de grootte van de installatie en de waterstroom. Wereldwijd zijn er ongeveer 7842 waterkrachtcentrales verspreid over 128 landen, met een totale geïnstalleerde capaciteit van 1288,5 GW. De grootste producenten van hydro-energie zijn China, met 989 waterkrachtcentrales en een capaciteit van 279,9 GW, gevolgd door Brazilië met 756 centrales (119,4 GW) en de Verenigde Staten met 1491 centrales (110,2 GW). Andere belangrijke spelers zijn Canada met 612 centrales (102,4 GW) en Madagascar, dat met slechts 5 centrales een opmerkelijke capaciteit van 91,1 GW heeft. Een van de belangrijkste voordelen van hydro-energie is de duurzaamheid. Het is een hernieuwbare energiebron die in staat is om een constante levering van elektriciteit te bieden zonder de uitstoot van broeikasgassen die kenmerkend zijn voor fossiele brandstoffen. Bovendien kan waterkracht een belangrijke rol spelen in het stabiliseren van elektriciteitsnetten, omdat het snel kan reageren op veranderingen in vraag en aanbod. Dit maakt het een ideale aanvulling op andere hernieuwbare energiebronnen zoals zonne- en windenergie, die afhankelijk zijn van weersomstandigheden. Desondanks zijn er ook nadelen aan hydro-energie verbonden. De bouw van dammen en reservoirs kan leiden tot aanzienlijke verstoringen van lokale ecosystemen en kan invloed hebben op de biodiversiteit. Het inunderen van grote gebieden voor wateropslag kan bovendien leiden tot onteigening van land en verstoring van gemeenschappen. De aanleg van waterkrachtcentrales kan ook gevolgen hebben voor de waterkwaliteit en de sedimenttransportprocessen in rivieren. De wereldwijde trend in hydro-energie laat een toenemende nadruk zien op duurzame en efficiënte technologieën. Terwijl de focus op hernieuwbare energiebronnen groeit, blijven veel landen investeren in de modernisering van bestaande waterkrachtcentrales en het ontwikkelen van nieuwe projecten. Er is ook een toenemende interesse in kleinschalige waterkrachtprojecten, die kunnen bijdragen aan lokale energiebehoeften zonder de omvangrijke ecologische impact van grote dammen. Kijkend naar de toekomst, wordt verwacht dat hydro-energie een cruciale rol zal blijven spelen in de wereldwijde energietransitie. Innovaties in technologie en technieken, zoals het gebruik van run-of-river systemen en verbeteringen in turbineontwerp, zullen de efficiëntie en milieu-impact van nieuwe projecten verder verbeteren. Met de toenemende wereldwijde vraag naar schone energie, zal hydro-energie een belangrijke pijler blijven in de inspanningen om een duurzame en betrouwbare energievoorziening te waarborgen.
Onjuiste of ontbrekende gegevens?
Help ons onze database te verbeteren door correcties of updates te melden. Uw bijdrage helpt onze wereldwijde energiecentrale gegevens nauwkeurig en actueel te houden.