بریتانیا

Dogleap Powerhouse

Hydroتجدیدپذیر

Compareمشاهده روی نقشه

نیروگاه Dogleap Powerhouse یک دارایی زیرساختی کلیدی در شبکه تولید برق بریتانیا است که در قاره اروپا واقع شده است. این تاسیسات با عنوان ایستگاه تولید برق تجدیدپذیر، دارای ظرفیت نصب شده 0 مگاوات است. عملکرد اصلی آن بر بهره‌برداری از منابع انرژی hydro برای تولید انبوه برق متکی است. واحد عملیاتی کارخانه به طور عمومی در دفاتر ثبت خدمات ملی اعلام نشده است. این تاسیسات در 1899 به طور رسمی به شبکه تجاری متصل شد، از آن زمان خروجی منظم خود را حفظ کرده است و نقشی ساختاریافته در امنیت تامین برق خانگی ایفا می کند. از نظر ظرفیت تولید داخلی در بریتانیا، Dogleap Powerhouse جایگاه #137 را در بین تمامی نیروگاه‌های عملیاتی hydro دارد. ظرفیت 0 مگاوات آن نشان دهنده سهم 0,00% از کل ظرفیت تولید بریتانیا نصب شده hydro است که در حال حاضر 7.250 مگاوات است. بزرگترین نصب hydro عملیاتی در بریتانیا Dinorwig با خروجی 1.800 مگاوات است که در مقایسه، Dogleap Powerhouse را تقریباً 1,0 برابر کوچکتر می کند. در تمام انواع سوخت و فناوری‌های تولید برق در سراسر کشور، این تأسیسات 0,0000% از ظرفیت کل تولید بریتانیا 155.300 مگاوات را تشکیل می‌دهد. بر اساس فاکتورهای ظرفیت تاریخی مشخصه نیروگاه‌های hydro (مدل‌سازی شده با 40% برای تجزیه و تحلیل)، تولید برق سالانه مورد انتظار تأسیسات تقریباً 0 مگاوات ساعت محاسبه می‌شود. با استفاده از آمار مصرف داخلی که در آن یک خانوار متوسط ​​در بریتانیا سالانه 4 مگاوات ساعت برق مصرف می‌کند، این سطح تولید برای پاسخگویی به نیازهای انرژی خانه‌های تقریباً 0 کافی است. به عنوان یک پروژه انرژی پاک و پایدار، Dogleap Powerhouse به جابجایی مستقیم گازهای گلخانه ای کمک می کند، از ورود مقادیر قابل توجهی دی اکسید کربن به جو جلوگیری می کند و به بریتانیا کمک می کند تا به سمت اهداف یکپارچه سازی انرژی های تجدیدپذیر پیش برود. سایت فیزیکی ایستگاه در مختصات جغرافیایی 55,0255° عرض جغرافیایی و -6,9383 درجه طول جغرافیایی قرار دارد. تجزیه و تحلیل زیرساخت شبکه محلی، تراکم سایر دارایی ها را در شعاع 50 کیلومتری نشان می دهد. این امکانات نزدیک شامل Coolkeeragh (gas, 408 MW), Coolkeeragh Power Station (gas, 400 MW), Slieve Kirk (wind, 73,6 MW) است که مجموعه‌ای از دارایی‌های قدرت محلی را نشان می‌دهد. این موقعیت جغرافیایی برای تقویت زیرساخت های توزیع منطقه ای و به حداقل رساندن تلفات خطوط انتقال در سراسر این بخش از بریتانیا حیاتی است.