ایران

Takestan wind farm

Windتجدیدپذیر

Compareمشاهده روی نقشه

نیروگاه Takestan wind farm یک دارایی زیرساختی کلیدی در شبکه تولید برق ایران است که در قاره آسیا واقع شده است. این تاسیسات با عنوان ایستگاه تولید برق تجدیدپذیر، دارای ظرفیت نصب شده 0 مگاوات است. عملکرد اصلی آن بر بهره‌برداری از منابع انرژی wind برای تولید انبوه برق متکی است. مدیریت عملیاتی و مالکیت تأسیسات توسط Iran Renewable Energy Organization انجام می شود که بر نگهداری روزانه و یکپارچه سازی توزیع شبکه نظارت دارد. این تاسیسات در 2016 به طور رسمی به شبکه تجاری متصل شد، از آن زمان خروجی منظم خود را حفظ کرده است و نقشی ساختاریافته در امنیت تامین برق خانگی ایفا می کند. از نظر ظرفیت تولید داخلی در ایران، Takestan wind farm جایگاه #4 را در بین تمامی نیروگاه‌های عملیاتی wind دارد. ظرفیت 0 مگاوات آن نشان دهنده سهم 0,00% از کل ظرفیت تولید ایران نصب شده wind است که در حال حاضر 229 مگاوات است. بزرگترین نصب wind عملیاتی در ایران Manjil Wind Farm با خروجی 101 مگاوات است که در مقایسه، Takestan wind farm را تقریباً 1,0 برابر کوچکتر می کند. در تمام انواع سوخت و فناوری‌های تولید برق در سراسر کشور، این تأسیسات 0,0000% از ظرفیت کل تولید ایران 195.552 مگاوات را تشکیل می‌دهد. بر اساس فاکتورهای ظرفیت تاریخی مشخصه نیروگاه‌های wind (مدل‌سازی شده با 30% برای تجزیه و تحلیل)، تولید برق سالانه مورد انتظار تأسیسات تقریباً 0 مگاوات ساعت محاسبه می‌شود. با استفاده از آمار مصرف داخلی که در آن یک خانوار متوسط ​​در ایران سالانه 3 مگاوات ساعت برق مصرف می‌کند، این سطح تولید برای پاسخگویی به نیازهای انرژی خانه‌های تقریباً 0 کافی است. به عنوان یک پروژه انرژی پاک و پایدار، Takestan wind farm به جابجایی مستقیم گازهای گلخانه ای کمک می کند، از ورود مقادیر قابل توجهی دی اکسید کربن به جو جلوگیری می کند و به ایران کمک می کند تا به سمت اهداف یکپارچه سازی انرژی های تجدیدپذیر پیش برود. سایت فیزیکی ایستگاه در مختصات جغرافیایی 0,0000° عرض جغرافیایی و 0,0000 درجه طول جغرافیایی قرار دارد. تجزیه و تحلیل زیرساخت شبکه محلی، تراکم سایر دارایی ها را در شعاع 50 کیلومتری نشان می دهد. این امکانات نزدیک شامل Bunji Dam (hydro, 7.100 MW), Ashihama nuclear power plant (nuclear, 2.700 MW), Ladyzhyn power plant (coal, 1.800 MW) است که مجموعه‌ای از دارایی‌های قدرت محلی را نشان می‌دهد. این موقعیت جغرافیایی برای تقویت زیرساخت های توزیع منطقه ای و به حداقل رساندن تلفات خطوط انتقال در سراسر این بخش از ایران حیاتی است.